Rekomendacje Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego dotyczące stosowania leków biologicznych w łuszczycy zwyczajnej i stawowej (łuszczycowym zapaleniu stawów)

Ocena następstw zmian w postępowaniu rozpoznawczo-leczniczym u chorych na ostre zapalenie trzustki w latach 1995-2005: głównymi czynnikami etiologicznymi OZT były kamica żółciowa i nadużywanie alkoholu.

W pracy omówiono podstawowe problemy wypalenia zawodowego personelu medycznego. Przedstawiono ewolucję pojęcia, metody diagnostyki, wyniki badań polskiego personelu medycznego i sposoby przeciwdziałania.

Podstawowe stężenie białka C-reaktywnego (CRP) jest niezależnym czynnikiem ryzyka incydentów sercowo-naczyniowych, takich jak zawał serca, udar niedokrwienny czy nagła śmierć sercowa.

Zmiany we wtórnej prewencji choroby niedokrwiennej serca po wypisaniu ze szpitala w latach 1997-2007. Wyniki Krakowskiego Programu Wtórnej Prewencji Choroby Niedokrwiennej Serca oraz polskiej części badań EUROASPIRE II i EUROASPIRE III

Stosowanie farmakologii w depresji sezonowej powinno być ostatecznością. Najważniejsze, by odpowiednio wcześnie rozpoznać objawy choroby i w ten sposób zapobiec jej rozwojowi. Na tym etapie nieoceniona bywa pomoc farmaceuty.

Teff [Eragrostis tef (Zucc.) Trotter] przez botaników bywa też nazywany Eragrostis abyssinica, Poa cerealis i Cynodon abyssinicus. W anglojęzycznym piśmiennictwie żywieniowo-medycznym można spotkać nazwy teff grass i Abyssinian/Williams lovegrass, a w polskim trawa/miłka abisyńska. To niedoceniane przez lata zboże dziś może doskonale uzupełniać dietę bezglutenową.

Obecnie obserwuje się przesunięcie modelu zdrowia z definicji medycznej (brak choroby) do bio-psycho-socjalnego modelu definiującego zdrowie jako ,,stan pełnego fizycznego i społecznego dobrostanu, a nie jedynie brak choroby czy kalectwa” (WHO).

Zmodyfikowano kryteria rzymskie zaburzeń czynnościowych przewodu
pokarmowego i opracowano III kryteria rzymskie. Coraz powszechniejsze stało się stosowanie probiotyków, prebiotyków i synbiotyków u dzieci.

W pracy przedstawiono opisy przypadków trójki dzieci, którym przypadkowe osoby wykonały tatuaże czarną henną. W rezultacie odnotowano zaczerwienie i świąd, początkowo w miejscu tatuażu, a ostatecznie objęły one całe ciało.